שיחת בא תשנ"ב - מוגה: הבדלים בין גרסאות בדף

דאָס הייסט: נוסף אויף דעם וואָס אַלע פרטים פון שליחות משה אל פרעה זיינען אַ הכנה צו גאולת מצרים, איז עס נאָכמער בנוגע צו "בא אל פרעה", זייענדיק די התחלה און שם פון פרשת הגאולה, און דערצו אַ התחלה וועלכע ווערט געזאָגט (ניט אַלס הקדמה צו אַן אַנדער ענין, נאָר) אַלס אַ ציווי בפ"ע פון דעם אויבערשטן צו משה ("ויאמר ה' אל משה בא אל פרעה", ותו לא<ref name=":5">ראה לקו"ש ח"ו ע' 57 ואילך. וש"נ.</ref>) – אַז "בא אל פרעה" איז די הקדמה והתחלה בפועל פון דער גאולה עצמה<ref>ראה בארוכה סה"ש תנש"א ח"א ע' 273 ואילך.</ref>.

בביאור טענת משה צו דעם אויבערשטן "לא<ref>שמות ד, י.</ref> איש דברים אנכי גו' כי כבד פה וכבד לשון אנכי", און דעריבער איז "שלח<ref>שם, יג.</ref> נא ביד תשלח"<ref>"ביד מן דכשר למשלח" (תרגום אונקלוס עה"פ), "שלח נא ביד אדם מדבר צחות שיהי' כשר וראוי לשליחות נכבדות כזאת כו'" (רמב"ן שם).</ref> – ווערט ערקלערט בכ"מ<ref>זח"ב כה, ב. ד"ה ויאמר גו' מי שם פה באוה"ת שמות ע' עה. ד"ה הנ"ל תרכ"ז (ע' עה ואילך). תרנ"ח (ס"ע עו ואילך).</ref>, אַז אין גלות מצרים איז "דיבור (משה) הוה בגלותא"<ref>לשון הזהר שם.</ref>, און דעריבער האָט משה גע'טענה'ט אַז דורך אים קען ניט זיין די גאולה למטה<ref>וראה ד"ה ויאמר גו' מי שם פה תרע"ח (ע' קלח), שפליאת משה היתה "איך יכול להיות גילוי אוא"ס עד למטה מטה, וגם ראה הקליפה הקשה דמצרים שמונע ומעכב ביותר כו'". וראה ד"ה זה תרל"ד (ע' קכ). תשי"ט.</ref>.

י. אין גאולת מצרים איז אָבער ניט געווען די שלימות בירור התחתון, כמובן דערפון וואָס עס האָט געדאַרפט זיין "כי ברח העם"<ref>בשלח יד, ה.</ref>, "בחפזון יצאת מארץ מצרים"<ref>פ' ראה טז, ג.</ref>, ווייל דער רע איז נאָך געווען בתוקף כו'<ref>ראה [[לקוטי אמרים פרק ל"א|תניא פל"א]] (מ, ב).</ref> (כמובן גם מזה וואָס דערנאָך "וירדוף (מצרים) אחרי בני ישראל"<ref name=":6">בשלח יד, ח.</ref>, און יצי"מ איז ניט נשלם געוואָרן ביז "וירא<ref>שם, ל.</ref> ישראל את מצרים '''מת''' על שפת הים"<ref>שעד אז היתה אימת מצרים עליהם (שהרי "איקטורין שלח עמהם" – פרש"י בשלח יד, ה, ממכילתא עה"פ). וראה גם סה"מ מלוקט ח"ד ע' רכו הערה 16.</ref>).