2,086
עריכות
לקוטי שיחות חלק א/וירא: הבדלים בין גרסאות בדף
קפיצה לניווט
קפיצה לחיפוש
מ
החלפת טקסט – "[[תורה אור/" ב־"[[תורה אור (אדמו"ר הזקן)/"
מ (החלפת טקסט – "{{לקוטי שיחות חלק א}}↵== " ב־"{{לקוטי שיחות חלק א}} == פרשת ") |
מ (החלפת טקסט – "[[תורה אור/" ב־"[[תורה אור (אדמו"ר הזקן)/") |
||
| שורה 109: | שורה 109: | ||
ווי די תורה דערציילט אונז, אַז בשעת עס זיינען געקומען אבימלך'ס פּאַסטעכער און האָבן פאַרטריבן יצחק'ס פּאַסטעכער און פאַרשטאָפּט די ברונעמס, איז יצחק ניט נתפעל געוואָרן און געהייסן ווייטער גראָבן. | ווי די תורה דערציילט אונז, אַז בשעת עס זיינען געקומען אבימלך'ס פּאַסטעכער און האָבן פאַרטריבן יצחק'ס פּאַסטעכער און פאַרשטאָפּט די ברונעמס, איז יצחק ניט נתפעל געוואָרן און געהייסן ווייטער גראָבן. | ||
נאָך מער: אַפילו ווען מען האָט צוגענומען די ברונעמס וועלכע עבדי יצחק האָבן אויסגעגראָבן און זיי אַוועקגעגעבן צו די פּלישתים – דאָס מיינט אין טיפערן זין, אַז די לעבעדיקייט און וואַרעמקייט צו וועלכע מען האָט זיך קוים דערגראָבן, נעמט מען אַריין אין דער קליפה פון פּלישתים (וואָס דאָס איז "מבוי המפולש){{הערה|[[תורה אור/בשלח|תורה אור בשלח]] סא, ג. און נאָך.}} – אויך דעמאָלט איז יצחק ניט נתפעל געוואָרן און ווייטער געגראָבן. און בשעת מען האָט צוגענומען אויך דעם צווייטן ברונעם, האָט ער געגראָבן אַ דריטן, ביז ער איז צוגעקומען צו "רחובות" (ברייטקייט), "הרחיב ה' לנו ופרינו בארץ"{{הערה|[[בראשית פרק כו|בראשית כו, כב]].{{ש}}*21. תורה אור יז, ג.}}. | נאָך מער: אַפילו ווען מען האָט צוגענומען די ברונעמס וועלכע עבדי יצחק האָבן אויסגעגראָבן און זיי אַוועקגעגעבן צו די פּלישתים – דאָס מיינט אין טיפערן זין, אַז די לעבעדיקייט און וואַרעמקייט צו וועלכע מען האָט זיך קוים דערגראָבן, נעמט מען אַריין אין דער קליפה פון פּלישתים (וואָס דאָס איז "מבוי המפולש){{הערה|[[תורה אור (אדמו"ר הזקן)/בשלח|תורה אור בשלח]] סא, ג. און נאָך.}} – אויך דעמאָלט איז יצחק ניט נתפעל געוואָרן און ווייטער געגראָבן. און בשעת מען האָט צוגענומען אויך דעם צווייטן ברונעם, האָט ער געגראָבן אַ דריטן, ביז ער איז צוגעקומען צו "רחובות" (ברייטקייט), "הרחיב ה' לנו ופרינו בארץ"{{הערה|[[בראשית פרק כו|בראשית כו, כב]].{{ש}}*21. תורה אור יז, ג.}}. | ||
יד. על פי שכל איז '''ניט''' געווען קיין אָרט ניט נתפעל צו ווערן פון אבימלך'ן, אין דער צייט וואָס אבימלך זיצט אויף זיין כסא־מלוכה און שטערט צו גראָבן די בארות פון קדושה, און די ברונעמס וואָס מען האָט אויפגעגראָבן מיט דער גרעסטער אָנשטרענגונג נעמט אבימלך צו זיך. יצחק האָט זיך אָבער ניט גערעכנט מיט קיינע חשבונות פון שכל, ער האָט געוואוסט אַז זיין עניין איז צו אַנטפּלעקן מים חיים, און די אַרבעט האָט ער געטאָן מיט מסירת נפש. | יד. על פי שכל איז '''ניט''' געווען קיין אָרט ניט נתפעל צו ווערן פון אבימלך'ן, אין דער צייט וואָס אבימלך זיצט אויף זיין כסא־מלוכה און שטערט צו גראָבן די בארות פון קדושה, און די ברונעמס וואָס מען האָט אויפגעגראָבן מיט דער גרעסטער אָנשטרענגונג נעמט אבימלך צו זיך. יצחק האָט זיך אָבער ניט גערעכנט מיט קיינע חשבונות פון שכל, ער האָט געוואוסט אַז זיין עניין איז צו אַנטפּלעקן מים חיים, און די אַרבעט האָט ער געטאָן מיט מסירת נפש. | ||
| שורה 115: | שורה 115: | ||
די עבודה צו מאַכן פון וועלט אַ כלי צו ג־טלעכקייט דערלאַנגט אין בלי גבול האמתי (אמת'ע אומבאַגרענעצטקייט) אין סוף ברוך הוא, וואָרום דורך דעם פירט זיך דורך דער תכלית הכוונה<sup>[*21]</sup>. אַזוי ווי עס שטייט דער טעם אויף אָנרופן אים מיטן נאָמען יצחק – "צחוק עשה לי אלקים"{{הערה|[[בראשית פרק כא|בראשית כא, ו]].}}. אַז דער בירור וזיכוך פון די ענינים וועלכע פאַרשטעלן און וועלכע נעמען זיך פון דעם שם אלקים בגימטריא "הטבע"{{הערה|תניא [[שער היחוד והאמונה פרק ו]]}}. – דאָס דוקא רופט אַרויס דעם צחוק ותענוג שלמעלה{{הערה|תורה אור יח, א.}}. | די עבודה צו מאַכן פון וועלט אַ כלי צו ג־טלעכקייט דערלאַנגט אין בלי גבול האמתי (אמת'ע אומבאַגרענעצטקייט) אין סוף ברוך הוא, וואָרום דורך דעם פירט זיך דורך דער תכלית הכוונה<sup>[*21]</sup>. אַזוי ווי עס שטייט דער טעם אויף אָנרופן אים מיטן נאָמען יצחק – "צחוק עשה לי אלקים"{{הערה|[[בראשית פרק כא|בראשית כא, ו]].}}. אַז דער בירור וזיכוך פון די ענינים וועלכע פאַרשטעלן און וועלכע נעמען זיך פון דעם שם אלקים בגימטריא "הטבע"{{הערה|תניא [[שער היחוד והאמונה פרק ו]]}}. – דאָס דוקא רופט אַרויס דעם צחוק ותענוג שלמעלה{{הערה|תורה אור יח, א.}}. | ||
טו. לויט דעם וועט מען פאַרשטיין פאַרוואָס יצחק האָט געדאַרפט געבאָרן ווערן מטיפה קדושה דוקא. ווייל אברהם'ס מדריגה מצד זיך אַליין איז געווען אצילות. ד. ה. אלקות בהגבלה, און דורן מקיים זיין די מצוה פון מילה איז ער צוגעקומען צו "תמימות" (גאַנצקייט) – הי' תמים – וואָס דאָס איז דער ענין פון אלקות שלמעלה מאצילות{{הערה|זע תורה אור סוף ד"ה בעצם היום הזה. תורת חיים דאָרט.}}. און דאָס האָט אַרויסגערופן ביי יצחק'ן, אַז זיין עבודה זאָל זיין אָן קיינע הגבלות, אַפילו ניט קיין הגבלות פון שכל דקדושה{{הערה|זע [[תורה אור/תולדות|תו"א ר"פ תולדות]]. תורת חיים דאָרט.}}. | טו. לויט דעם וועט מען פאַרשטיין פאַרוואָס יצחק האָט געדאַרפט געבאָרן ווערן מטיפה קדושה דוקא. ווייל אברהם'ס מדריגה מצד זיך אַליין איז געווען אצילות. ד. ה. אלקות בהגבלה, און דורן מקיים זיין די מצוה פון מילה איז ער צוגעקומען צו "תמימות" (גאַנצקייט) – הי' תמים – וואָס דאָס איז דער ענין פון אלקות שלמעלה מאצילות{{הערה|זע תורה אור סוף ד"ה בעצם היום הזה. תורת חיים דאָרט.}}. און דאָס האָט אַרויסגערופן ביי יצחק'ן, אַז זיין עבודה זאָל זיין אָן קיינע הגבלות, אַפילו ניט קיין הגבלות פון שכל דקדושה{{הערה|זע [[תורה אור (אדמו"ר הזקן)/תולדות|תו"א ר"פ תולדות]]. תורת חיים דאָרט.}}. | ||
טז. די אָנווייזונג פון דעם איז: אברהם און יצחק ווערן ביידע אָנגערופן '''אבות''' פון '''יעדן''' אידן. | טז. די אָנווייזונג פון דעם איז: אברהם און יצחק ווערן ביידע אָנגערופן '''אבות''' פון '''יעדן''' אידן. | ||