11,494
עריכות
לקוטי שיחות חלק ל הוספות/י"ט כסלו: הבדלים בין גרסאות בדף
קפיצה לניווט
קפיצה לחיפוש
אין תקציר עריכה
(תיקון) |
אין תקציר עריכה |
||
| שורה 2: | שורה 2: | ||
== יט כסלו == | == יט כסלו == | ||
מיט פאַרגעניגען האָב איך באַקומען אייער בריף אין וועלכען איר שרייבט אַ דערפרייענדע בשורה, אַז אנ"ש זיינען זיך צוזאַמענגעקומען מוצש"ק פ' וישלח און האָבען געפייערט דעם חג הגאולה י"ט כסלו, מען האָט געזונגען דעם ניגון פון כ"ק אדמו"ר הזקן און מען האָט אויך געלייענט די ערצעהלונג וועגען דעם מאסר והחופש וכו'. און השי"ת זאל העלפען לויט דעם מאמר רז"ל אַז שמחה איז פורץ גדר, אַז די שמחה זאָל אַראָפנעמען אין דעם אָרט וואו איר זייט יעצט, די גדרים והעלמות, אַז אויך די מענשן וועלכע עס '''דאַכט''' זיך זיי אַז זיי זיינען מתנגדים, זאָלען צוקומען צו דעם אמת'ן אמת, אַז יעדער איד איז אַ חסיד, און ווי מיין שווער כ"ק אדמו"ר פלעגט זאָגן, אַז אידען ווערען אָנגערופן מעין גנים באר מים חיים, און אויך ארץ חפץ, און דאָס זעהט מען בחוש, אַז אין יעדער אָרט וואו מען זאָל ניט גראָבען איז סוף סוף דערגראָבט מען זיך צו דעם מעין ובאר מים חיים, דער חילוק איז נאָר, אַז אין איין אָרט איז גענוג צו אַראָפנעמען נאָר אַ דינע שיכט (שכבה) פון זאַמד און בלאָטע, אָדער שטיינער, און אין אַ צווייטען אָרט איז די שיכט אַ גרעבערע און אַ דיקערע. אָבער צד השוה אין דעם איז, אַז יעדער אָרט האָט דאָס. און די זעלבע זאַך איז מיט דער נקודת היהדות, וואָס דאָס איז אהבת ישראל אהבת התורה ואהבת השם, וועלכעס איז כולא חד, אַז יעדער איד האָט דאָס, דער חילוק איז נאָר ווי געזאָגט אויבען, אַז באַ איינעם איז דאָס אויבען אויף, און באַ אַ צווייטען דאַרפמען האָבען מער יגיעה צו אויפדעקען דאָס באַ עם. | {{יישור טקסט|שני הצדדים|מיט פאַרגעניגען האָב איך באַקומען אייער בריף אין וועלכען איר שרייבט אַ דערפרייענדע בשורה, אַז אנ"ש זיינען זיך צוזאַמענגעקומען מוצש"ק פ' וישלח און האָבען געפייערט דעם חג הגאולה י"ט כסלו, מען האָט געזונגען דעם ניגון פון כ"ק אדמו"ר הזקן און מען האָט אויך געלייענט די ערצעהלונג וועגען דעם מאסר והחופש וכו'. און השי"ת זאל העלפען לויט דעם מאמר רז"ל אַז שמחה איז פורץ גדר, אַז די שמחה זאָל אַראָפנעמען אין דעם אָרט וואו איר זייט יעצט, די גדרים והעלמות, אַז אויך די מענשן וועלכע עס '''דאַכט''' זיך זיי אַז זיי זיינען מתנגדים, זאָלען צוקומען צו דעם אמת'ן אמת, אַז יעדער איד איז אַ חסיד, און ווי מיין שווער כ"ק אדמו"ר פלעגט זאָגן, אַז אידען ווערען אָנגערופן מעין גנים באר מים חיים, און אויך ארץ חפץ, און דאָס זעהט מען בחוש, אַז אין יעדער אָרט וואו מען זאָל ניט גראָבען איז סוף סוף דערגראָבט מען זיך צו דעם מעין ובאר מים חיים, דער חילוק איז נאָר, אַז אין איין אָרט איז גענוג צו אַראָפנעמען נאָר אַ דינע שיכט (שכבה) פון זאַמד און בלאָטע, אָדער שטיינער, און אין אַ צווייטען אָרט איז די שיכט אַ גרעבערע און אַ דיקערע. אָבער צד השוה אין דעם איז, אַז יעדער אָרט האָט דאָס. און די זעלבע זאַך איז מיט דער נקודת היהדות, וואָס דאָס איז אהבת ישראל אהבת התורה ואהבת השם, וועלכעס איז כולא חד, אַז יעדער איד האָט דאָס, דער חילוק איז נאָר ווי געזאָגט אויבען, אַז באַ איינעם איז דאָס אויבען אויף, און באַ אַ צווייטען דאַרפמען האָבען מער יגיעה צו אויפדעקען דאָס באַ עם. | ||
איר שרייבט אין אייער בריף, אַז דער רב פון שול, האָט באַ אייך געפרעגט, פאַרוואָס מען האָט ניט געזאָגט תחנון י"ט כסלו, וויילע א) אין שו"ע פון רבינו הזקן, שטייט ניט אַז מען זאָל דאַן ניט זאָגען קיין תחנון. ב) און פאַרוואָס זאָל מען ניט לאָזען זאָגן תחנון, די וועלכע ווילען יע זאָגען תחנון. | איר שרייבט אין אייער בריף, אַז דער רב פון שול, האָט באַ אייך געפרעגט, פאַרוואָס מען האָט ניט געזאָגט תחנון י"ט כסלו, וויילע א) אין שו"ע פון רבינו הזקן, שטייט ניט אַז מען זאָל דאַן ניט זאָגען קיין תחנון. ב) און פאַרוואָס זאָל מען ניט לאָזען זאָגן תחנון, די וועלכע ווילען יע זאָגען תחנון. | ||
| שורה 105: | שורה 105: | ||
והנה כל זה הוא בכלליות, אבל בפרט בנדון דידן, כיון שכבר הי' בנו שי' בד' אמות של לימוד זה, הרי אם פורשים מזה ח"ו, הרי זה נכנס בגדר בזיון חלק מהתורה, אם גם הטעם שאין הלימוד נאה בשביל פרט זה, הרי ידוע חומר האיסור בזה כדרז"ל בעירובין ס"ד ע"א. וכנ"ל שאיני נכנס בגדר השאלה עד כמה קרוביו של בנו או הדורות שלפנים במשפחתו החזיקו בלימוד זה, שבודאי יש ע"ז איזה לימוד זכות, אבל שונה הוא לגמרי בנוגע לבנו שי' כיון שזהו כבר בגדר דשנה כו'. מובן ג"כ ופשוט שרואים כמה אברכים שלא זכו להמאור שבתורה זוהי פנימיות התורה, ובכ"ז הם יראים ושלמים ובהדי כבשי דרחמנא למה לנו, וכיון שבהשגחה פרטית הגיע לפלוני בן פלוני הידיעה שיש פנימיות התורה ועוד זאת שמכמה סיבות הרי כבר הי' נמצא במוסד חינוך ברוחה של פנימיות התורה, הרי דינו דין אחר לגמרי. ואיני רוצה להאריך בכ"ז, כדי שלא להכאיב ולצער את כת"ר שי', אבל לכה"פ שורות הנ"ל מוכרח הנני לכתוב, כיון שכל ישראל ערבים זב"ז ומי שיש בידו למחות וכו' וידוע מרז"ל (שבת נ"ה ע"א) אם לפניך גלוי כו'. והעיקר מבלי להכנס בחשבונות, כיון שלדעתי זה יכול להיות נוגע ליסודות סידור חייו של בנו שי' באתי בשורות הנ"ל. וכנ"ל – בדאפשר, הצלחת הלימוד תלוי' כשהוא בסביבה המתאמת דוקא . . . | והנה כל זה הוא בכלליות, אבל בפרט בנדון דידן, כיון שכבר הי' בנו שי' בד' אמות של לימוד זה, הרי אם פורשים מזה ח"ו, הרי זה נכנס בגדר בזיון חלק מהתורה, אם גם הטעם שאין הלימוד נאה בשביל פרט זה, הרי ידוע חומר האיסור בזה כדרז"ל בעירובין ס"ד ע"א. וכנ"ל שאיני נכנס בגדר השאלה עד כמה קרוביו של בנו או הדורות שלפנים במשפחתו החזיקו בלימוד זה, שבודאי יש ע"ז איזה לימוד זכות, אבל שונה הוא לגמרי בנוגע לבנו שי' כיון שזהו כבר בגדר דשנה כו'. מובן ג"כ ופשוט שרואים כמה אברכים שלא זכו להמאור שבתורה זוהי פנימיות התורה, ובכ"ז הם יראים ושלמים ובהדי כבשי דרחמנא למה לנו, וכיון שבהשגחה פרטית הגיע לפלוני בן פלוני הידיעה שיש פנימיות התורה ועוד זאת שמכמה סיבות הרי כבר הי' נמצא במוסד חינוך ברוחה של פנימיות התורה, הרי דינו דין אחר לגמרי. ואיני רוצה להאריך בכ"ז, כדי שלא להכאיב ולצער את כת"ר שי', אבל לכה"פ שורות הנ"ל מוכרח הנני לכתוב, כיון שכל ישראל ערבים זב"ז ומי שיש בידו למחות וכו' וידוע מרז"ל (שבת נ"ה ע"א) אם לפניך גלוי כו'. והעיקר מבלי להכנס בחשבונות, כיון שלדעתי זה יכול להיות נוגע ליסודות סידור חייו של בנו שי' באתי בשורות הנ"ל. וכנ"ל – בדאפשר, הצלחת הלימוד תלוי' כשהוא בסביבה המתאמת דוקא . . . | ||
<small>(ממכתב י"ד סיון, תשי"ג)</small> | <small>(ממכתב י"ד סיון, תשי"ג)</small>}} | ||
{{הערות שוליים|קבוצה=1}} | {{הערות שוליים|קבוצה=1}} | ||