שיחת אחרון של פסח תש"י - מוגה: הבדלים בין גרסאות בדף

{{ספר השיחות קיץ ה'שי"ת}}א. עס שטייט אין גמרא<ref>כתובות קג, א.</ref> תנו רבנן בשעת פטירתו של רבי אמר לבני אני צריך כו' נר יהא דלוק במקומו שלחן יהא ערוך במקומו מטה תהא מוצעת במקומה.

דער ביאור הדברים איז: פטירה מיינט אויך העתקה ממקום למקום פון איין ענין צום צווייטן. פון איין אַרט עבודה צו צווייטער, אַזוי ווי דער ענין ההפטרה וואָס מען ווערט נפטר און נעתק פון תורה צו נביאים. צדיקים גייען דאָך – סיי בעולם הזה סיי בעולם הבא – מחיל אל חיל בעלי' אחר עלי'<ref>סוף ברכות.</ref>, ווערט עס אָנגערופן ביי זיי בשם פטירה, ד. ה. די העלאה אין אַ העכערן אופן עבודה.

גשמיות'דיקע יחידות טיילט זיך אין דריי זאכן: בני חיי ומזוני, וואָס דאָס איז נר שלחן ומטה. חיי איז נר ווי עס שטייט<ref>משלי כ כד.</ref> נר הוי' נשמת אדם. מזוני אין שלחן. בני אין מטה. איז די אַלע זאַכן עומד במקומו און ער קען ענטפערן און ענטפערט אַזוי ווי פריער, און איז משפיע איצטער אַזוי ווי פריער.

ג. און אַזוי ווי אין גשמיות אַזוי איז אויך אין רוחניות. וואָס אין רוחניות איז דאָך אויך דאָ דער ענין פון ער וואָס דאָס איז בצרות בכלל, ווי עס שטייט<ref>משלי ו, כג.</ref> כי נר מצוה. שלחן וואָס דאָס אין תורה בפרט. וואָרום תורה אויסער וואָס זי איז אַ לבוש ווי אַלע מצוות איז זי אויך מזון<ref>תניא סוף פרק ה.</ref>. דאָס אַלץ איז, בכללות. אין הנהגה כתיקונה. ומי שחטא ופגם ועבר את הדרך זאָל מען ניט מיינען אַז עס האָט אָפּגעריסן זיך – איז וואָס קען ער האָבן פאַר אַ פאַרבונד מיט רבי לאחר פטירתו, זאָגט ער, אַז ניין – ער ענטפערט אויך אויף שאלות בעניני תיקוני פגמים ונפילת האדם, וואָס בכללות גייט עס אריין אין מטה. ווען דער אדם איז נכנסה בו רוח שטות, ער איז במדריגת שוכב, ראש בהשוואה לרגל. ועוד – אַז כמה תיקונים זיינען בעניני שמירת הברית, אויך בשמירת הלשון, שקשורים זה בזה. און דאָס איז מטה שתהא מטתו שלימה. ובפרט ח"נ וואָס דאָס איז אַ הבדלה כללית בינו ובין ה"א<ref>ראה תניא פרק מב.</ref> איז אויך אין דעם ענטפערט ער איצטער אַזוי ווי פריער.

ד. קען מען דאָך פרעגן: עס איז דאָך ידוע אַז אויף ענטפערן אויף יחידות דאַרף מען האָבן עפּעס אַ שייכות צו דעם, אין דקות שבדקות לכל הפחות, וכידוע הסיפור מכ"ק אדמו"ר האמצעי בזה<ref>נדפס בקונטרס למ"ד (ספר המאמרים – קונטרסים – ח"ב עמוד 712), אג"ק אדמו"ר מוהריי"צ ח"ג ע' שעט ואילך.</ref>, איז בשלמא פריער ווען ער איז געווען אין אַ גוף גשמי בעלמא דין וויבאַלד ער איז דאָך פֿאָרט געווען מלובש אין אַ גוף איז שייכות על כל פנים בדקות שבדקות, וכמסופר ע"ד כ"ק אדמו"ר האמצעי. אָבער איצטער אַז ער האָט צו דעם קיין שייכות ניט, איז ווי קען ער ענטפערן אויף אַזוינע ענינים?

אנדערע פרעגן דאָס זעלבע בנוגע לעניני יראת שמים. – איינער אַ משולח – פון די היינטיקע משולחים – אַז מען פלעגט אים בעטן איבערגעבן אַ פדיון וועגן ענינים נשמיים פלעגט ער נעמען, אבער אַ פדיון אויף ענינים רוחניים פלעגט ער ניט נעמען, טענה'דיק אַז דאָס קען אפילו דער אויבערשטער אַליין אויך ניט, כמאמר<ref>ברכות לג, ב.</ref> הכל בידי שמים חוץ מיראת שמים. –

ועל דרך מאמר הזהר<ref>זהר חלק ב לח. א.</ref> מאן פני האדון דא רשב"י<ref>ראיתי בעלי נגלה מקשין ע"ז, וברעש גדול: היתכן וכו' וכו' אבל '''מפורש''' כעין זה גם בנגלה דאורייתא, והוא בירושלמי בכורים פ"ב ה"ג: והוי' בהיכל קדשו דא ר' יצחק בר' לעזר בכנישתא מדרשא דקיסרין.</ref> אָדער ווי בעת השליחות איז אפילו מלאך נקרא בשם הוי'<ref>אגרת הקודש סוף סימן כה.</ref> אָדער ווי משה רבנו האָט געזאָגט ונתתי עשב<ref>ראה לקוטי תורה ויקרא נ, א.</ref>.

ז. אין ספר חסידים<ref>סי' תתשכט.</ref> ווערט געבראַכט אַז רבנו הקדוש פלעגט קומען פרייטיק בין השמשות אַהיים אין די שבת'דיקע קליידער און מאַכן קידוש ופטר את הרבים<ref>בענין היכולת לסקור את הרבים יש בזה כמה שקו"ט. ראה חיד"א בס"ח סי' הנ"ל ובשה"ג שלו ח"א אות א' מע' ראב"ן. גליוני הש"ס למהר"י ענגל לכתובות קג, א.</ref>.

{{הערות שוליים}}

[[קטגוריה:שיחות כ"ק אדמו"ר שליט"א|אא]]