2,086
עריכות
מ
החלפת טקסט – "[[לקוטי תורה/" ב־"[[לקוטי תורה (אדמו"ר הזקן)/"
(יצירת דף חדש) |
מ (החלפת טקסט – "[[לקוטי תורה/" ב־"[[לקוטי תורה (אדמו"ר הזקן)/") |
||
| (3 גרסאות ביניים של 2 משתמשים אינן מוצגות) | |||
| שורה 1: | שורה 1: | ||
{{לקוטי שיחות חלק א}} | {{לקוטי שיחות חלק א}} | ||
== ויצא == | == פרשת ויצא == | ||
{{יישור טקסט|שני הצדדים| | {{יישור טקסט|שני הצדדים| | ||
א. היינטיקע סדרה הויבט זיך אן: ויצא יעקב מבאר שבע וילך חרנה. דאָס איז – ווי רש"י זאָגט – אַן איבערדערציילונג פון דעם סיום פון פאָריקער סדרה. | א. היינטיקע סדרה הויבט זיך אן: ויצא יעקב מבאר שבע וילך חרנה. דאָס איז – ווי רש"י זאָגט – אַן איבערדערציילונג פון דעם סיום פון פאָריקער סדרה. | ||
| שורה 66: | שורה 66: | ||
אברהם האט געהאט א גוטן זון, יצחק; ער האט אבער געהאט באך א זין, ישמעאל. יצחק האט געהאט א גוטן זון יעקב; ער האט אבער אויך געהאט א זון, עשו. הגם זיי ביידע – אברהם און יצחק – האבן געהאדעוועט זייערע קינדער אין ארץ ישראל און ניט אין גלות, פונדעסטוועגן האט געקענט פאסירן, אז עס זיינען געווען קינדער ווי ישמעאל און עשו – דאקעגן יעקב, וואס ער מיט זיינע קינדער זיינען געווען אין גלות, ניט געהאט אויף וועמען צו פארלאזן זיך, ווי ער האט גע'טענה'ט: מאין יבוא עזרי{{הערה|[[תהלים פרק קכא|תהלים קכא, א]].}} יאמר נא ישראל, ישראל סבא{{הערה|בראשית רבה פרשה סח, יא.}}, דער אלטער ישראל – יעקב. | אברהם האט געהאט א גוטן זון, יצחק; ער האט אבער געהאט באך א זין, ישמעאל. יצחק האט געהאט א גוטן זון יעקב; ער האט אבער אויך געהאט א זון, עשו. הגם זיי ביידע – אברהם און יצחק – האבן געהאדעוועט זייערע קינדער אין ארץ ישראל און ניט אין גלות, פונדעסטוועגן האט געקענט פאסירן, אז עס זיינען געווען קינדער ווי ישמעאל און עשו – דאקעגן יעקב, וואס ער מיט זיינע קינדער זיינען געווען אין גלות, ניט געהאט אויף וועמען צו פארלאזן זיך, ווי ער האט גע'טענה'ט: מאין יבוא עזרי{{הערה|[[תהלים פרק קכא|תהלים קכא, א]].}} יאמר נא ישראל, ישראל סבא{{הערה|בראשית רבה פרשה סח, יא.}}, דער אלטער ישראל – יעקב. | ||
ער האט שווער געארבעט און, איינצייטיק דערמיט, געדארפט באווארענען, אז די קינדער, זין און טעכטער – צוועלף קינדער צווישן א גאנצן פרעמדן פאלק – זאלן ניט איבערנעמען די הנהגות (לעבנס־פי־רונגען) פון חרן. זיי זאלן, אדרבה, אנזאפן זיך מיט דער תורה, וואס ער, דער הונדערט־יאריקער און נאך עלטערער טאטע האט איבערגענומען פון זיינע עלטערן און אור־עלטערן שם ועבר, און געבראכט אין דעם נייעם לאנד פון יענער זייט ירדן – יעקב האט עס אלץ דורכגעזעצט. און דורכדעם דוקא אויסגעפירט: ויפרוץ האיש מאד מאד{{הערה|זע [[לקוטי תורה/שלח|לקו"ת ר"פ שלח]]. תו"ח ד"ה וישלח יעקב ס"ד.}}, ער איז געווארן א גרויסער גביר פשוט אין גשמיות, און דאס איז געווען אמת מוצלח'דיקע און גליקלעכע עשירות, ווארום ער האט געהאט די נאך גרעסערע עשירות – היתה מטתו שלימה, ער האט ארויסגענומען פון גלות אלע זיינע זין און טעכטער שלימים. | ער האט שווער געארבעט און, איינצייטיק דערמיט, געדארפט באווארענען, אז די קינדער, זין און טעכטער – צוועלף קינדער צווישן א גאנצן פרעמדן פאלק – זאלן ניט איבערנעמען די הנהגות (לעבנס־פי־רונגען) פון חרן. זיי זאלן, אדרבה, אנזאפן זיך מיט דער תורה, וואס ער, דער הונדערט־יאריקער און נאך עלטערער טאטע האט איבערגענומען פון זיינע עלטערן און אור־עלטערן שם ועבר, און געבראכט אין דעם נייעם לאנד פון יענער זייט ירדן – יעקב האט עס אלץ דורכגעזעצט. און דורכדעם דוקא אויסגעפירט: ויפרוץ האיש מאד מאד{{הערה|זע [[לקוטי תורה (אדמו"ר הזקן)/שלח|לקו"ת ר"פ שלח]]. תו"ח ד"ה וישלח יעקב ס"ד.}}, ער איז געווארן א גרויסער גביר פשוט אין גשמיות, און דאס איז געווען אמת מוצלח'דיקע און גליקלעכע עשירות, ווארום ער האט געהאט די נאך גרעסערע עשירות – היתה מטתו שלימה, ער האט ארויסגענומען פון גלות אלע זיינע זין און טעכטער שלימים. | ||
ח. דער נמשל און די אפשפיגלונג פון דעם אלעם פאר אונז אין דער איצטיקער צייט – איז קלאר. | ח. דער נמשל און די אפשפיגלונג פון דעם אלעם פאר אונז אין דער איצטיקער צייט – איז קלאר. | ||
| שורה 110: | שורה 110: | ||
איז דאס – על דרך הנ"ל ובסגנון הנ"ל – אן ענין: פון נתגלה פנימיות התורה ונתחדשה הלכה – אופני הליכה בעבודת ה', דאס וואס איידער עס איז נתגלה געווארן פנימיות התורה האט מען ניט געקענט דערגרייכן, אדער – נאר יחידי סגולה, אדער מען האט געדארפט אנקומען צו א יגיעה עצומה בנתיבות ושבילים, איז איצטער נתגלה תורה ונתחדשה הליכה בדרך המלך{{הערה|זע ב"ב ק, ב.}}, אז '''אלע אידן''' קענען צוקומען צו דעם אלעם דורך לימוד פנימיות התורה והליכה בהדרכותי', און אין דעם אויך דעם ענין השמחה. | איז דאס – על דרך הנ"ל ובסגנון הנ"ל – אן ענין: פון נתגלה פנימיות התורה ונתחדשה הלכה – אופני הליכה בעבודת ה', דאס וואס איידער עס איז נתגלה געווארן פנימיות התורה האט מען ניט געקענט דערגרייכן, אדער – נאר יחידי סגולה, אדער מען האט געדארפט אנקומען צו א יגיעה עצומה בנתיבות ושבילים, איז איצטער נתגלה תורה ונתחדשה הליכה בדרך המלך{{הערה|זע ב"ב ק, ב.}}, אז '''אלע אידן''' קענען צוקומען צו דעם אלעם דורך לימוד פנימיות התורה והליכה בהדרכותי', און אין דעם אויך דעם ענין השמחה. | ||
וואס דאס איז געווען איינע פון די פאדערונגען פון דעם בעל שם טוב: עבדו את הוי' בשמחה{{הערה|[[תהלים פרק ק|תהלים ק, ב]].}}: און נאך פריער, – ווי באוואוסט אז דער אריז"ל האט זוכה געווען צו רוח הקדש, דורך שמחה של מצוה{{הערה|[[תורה אור/תולדות|תורה אור תולדות]] כ, ב.}}. | וואס דאס איז געווען איינע פון די פאדערונגען פון דעם בעל שם טוב: עבדו את הוי' בשמחה{{הערה|[[תהלים פרק ק|תהלים ק, ב]].}}: און נאך פריער, – ווי באוואוסט אז דער אריז"ל האט זוכה געווען צו רוח הקדש, דורך שמחה של מצוה{{הערה|[[תורה אור (אדמו"ר הזקן)/תולדות|תורה אור תולדות]] כ, ב.}}. | ||
און לויט דער דערקלערונג, אז דער טעם וואס תכונות הנפש לערנט מען אפ פון פאר מתן תורה, ווייל מען דארף אויפטאן אין ענינים פון פאר מתן תורה – איז דאך באוואוסט אז כמעט אלע גשמות פון אונזערע דורות זיינען ניט קיין נייע נשמות, נאר וואס זיינען אראפגעקומען אין גלגול אויף ממלא זיין ענינים פון פריער, און ביחוד בלימוד התורה, איז דאך אזוי אפגע'פסק'נט אין שלחן ערוך הלכות תלמוד תורה לרבינו הזקן{{הערה|פ"א ס"ד.}} אז מען קומט בגלגולים רבים ביז מ'איז משלים כל המצות ותורה הן אין פשט רמז דרוש, הן אין סוד – (כפי יכולת השגתו ושרש נפשו למעלה){{הערה|[[לקוטי אמרים פרק ד|תניא רפ"ד]].}} – און '''נאר דורך דעם''' קען די נשמה צוקומען להתתקן ולהשתלם בצרור החיים את ה' במקורה אשר חוצבה משם. | און לויט דער דערקלערונג, אז דער טעם וואס תכונות הנפש לערנט מען אפ פון פאר מתן תורה, ווייל מען דארף אויפטאן אין ענינים פון פאר מתן תורה – איז דאך באוואוסט אז כמעט אלע גשמות פון אונזערע דורות זיינען ניט קיין נייע נשמות, נאר וואס זיינען אראפגעקומען אין גלגול אויף ממלא זיין ענינים פון פריער, און ביחוד בלימוד התורה, איז דאך אזוי אפגע'פסק'נט אין שלחן ערוך הלכות תלמוד תורה לרבינו הזקן{{הערה|פ"א ס"ד.}} אז מען קומט בגלגולים רבים ביז מ'איז משלים כל המצות ותורה הן אין פשט רמז דרוש, הן אין סוד – (כפי יכולת השגתו ושרש נפשו למעלה){{הערה|[[לקוטי אמרים פרק ד|תניא רפ"ד]].}} – און '''נאר דורך דעם''' קען די נשמה צוקומען להתתקן ולהשתלם בצרור החיים את ה' במקורה אשר חוצבה משם. | ||